Misschien omdat Real de Catorce dit weekend overspoeld wordt door een vloedgolf aan pelgrims en toeristen. Maar het is meer dan dat: ik ben het beu om in een winkel afgezet te worden. Ik ben het beu aangestaard te worden omdat ik blank en blond ben. Ik ben het beu mij plots temidden een bende boertige (soms Mexicaanse) toeristen te bevinden die het oké vinden Mexicanen als mierda te behandelen, beu dat ik me niet kan uitdrukken en zelf een boertige toerist ben die bijgot niet eens de taal van Cervantes kan meesteren. Ik ben het allemaal hartsgrondig beu.

Zou dat bestaan, reismoeheid? Gij daar, wereldreiziger, vertel eens, is dat normaal? Zo na een maand, dat ge het allemaal beu zijt, maar niet beu genoeg om naar huis te gaan? Of is het de hoogte, het gebrek aan zuurstof en gemsachtige bokkensprongen die mij tot misantropie aanzetten? Of ben ik gedoemd om mijn Eldorado te blijven najagen tot het einde mijner dagen?