UPDEET, thanks to Stijn! (After the jump):
Tag aaaargchives for mexico
Real Real de Catorce
Ik ben nu al 35 dagen aan het trekken met af en toe een stationaire fase. Het is leuk, geestesverruimend, ik zit voortdurend in een aangenaam klimaat, ik kom interessante mensen tegen, ik beleef een waar avontuur, al wat je wilt, maar ik ben het vandaag beu. B-E-U.

basta!
Ik ben nu al 35 dagen aan het trekken met af en toe een stationaire fase. Het is leuk, geestesverruimend, ik zit voortdurend in een aangenaam klimaat, ik kom interessante mensen tegen, ik beleef een waar avontuur, al wat je wilt, maar ik ben het vandaag beu. B-E-U.

San Real de Catorce
Hoog tussen de bergen ligt een dorpje dat je met een klein busje kunt bereiken, San Real de Catorce. Op 2700 meter hoogte zie je om je heen bergen, stenen huisjes, indianen en charro’s. ‘s Morgens word je wakker van de mussen (die zijn naar hier geĆ«migreerd uit Europa vermoed ik), kerkklokken, kraaiende hanen en balkende ezels.
Om de vier uur stopt het busje dat een lading Mexicanen loslaat en soms een enkele verdwaalde peyotetoerist. Ze komen de steile straat opgewandeld en gaan meteen de kerk in. Onderweg proberen verkopers hun lucky charms, rozenkransen en kaarsen te slijten.
Vandaag ga ik een rit te paard proberen te versieren om zo naar een aantal mooie plekken in de buurt te gaan. Te voet rondtrekken is geen optie: ik moet al vijf minuten rusten als ik 500 meter wandel op een lichte helling. Hoogtestage voor sommigen, afzien voor anderen.
Zo hoog betekent ook koudere temperaturen. Twee truien ‘s morgens en ‘s avonds, twee dekens ‘s nachts. Te bedenken dat ik 30 dagen geleden mij zwetend als een walrus voortsleepte door de jungle en verkoeling zocht in een lauwe oceaan. Misschien moet ik straks een muts kopen, zo eentje waar ik mijn lamaoortjes kan doorsteken.









Dit spoog u zelf bijeen