Talk about a lucky shot…
Tagged: mexico
4 dagen.
Godzijdank dat ik een ‘Ik ben al zoveel dagen terug uit u-weet-wel-waar‘-teller op mijn dashboard hebt, want mijn tijdsbesef werd laatst gesignaleerd ter hoogte van Cancun.
De jetlag west-oost schijnt de ergste te zijn, maar ik heb nog nooit gehoord van een jetlag die alleen maar erger werd. Zaterdagnacht heb ik geweldig goed geslapen, maar sindsdien worden de nachten enkel korter.
Ik leef letterlijk in twee tijdszones. Mijn ochtenden beleef ik op Belgische tijd: tegen een uur of elf sta ik op om vervolgens te brunchen. Tegen de middag schakel ik plots terug naar Mexicaanse tijd, zeven uur vroeger, of pakweg ’s ochtends vroeg. Ik krijg helemaal opnieuw een ochtendhumeur en moet eten en koffie hebben.
Onzacht zet het vliegtuig zijn wielen aan de grond. Je lijf schreeuwt om water, je huid om zuurstof, je ogen om licht en je hersenen proberen de hele boel te orchestreren, maar het is totale chaos.
Het is grijs en ook in je hoofd hangt er een mistige waas. Waar zit de lichtschakelaar?