Aaaargchive for Werk

Choices

Train (by lamazone)

De verkeersluwe zomer is voorbij. De mallemolen komt weer op gang en dagelijks pendelen we met honderduizenden naar het werk.
De werken op de autosnelwegen hebben files tot gevolg. Ook de treinvertragingen zorgen voor het verlies van kostbare minuten. Ik hoor het op de radio, lees de verzuchtingen op het internet. Dan zwijg ik nog over de stortvloed aan jeremiades over het weer.

Ik zet de radio af, klap mijn laptop dicht en ben blij.
Blij dat mijn reistijd woon-werk op anderhalf jaar tijd met 89% verkort is.

Ik kan het iedereen aanraden.

Spit out in HappyLama, Werk | Tagged , | 8 Comments

De 20 kilometer van Brussel

Lopen. Niet meteen iets voor mij. Met mijn korte beentjes en korte adem ga ik hoogstens voor een korte sprint.

Where is Waldo?

En toch, zondag was het de 20km van Brussel en al op de trein voelde ik plaatsvervangende adrenaline. Lopers wiebelden met hun grote kuiten en snackten al op powerbars, terwijl ik mijn vette boterkoek naar binnen werkte. Opgefokt stapte ik op de metro op weg naar het Jubelpark alwaar de start en finish elkaar ontmoetten. Ik stond bovenop de boog toen het startshot, vanop diezelfde boog, werd gegeven. Toen mijn oren ophielden te bloeden en de rook om mijn hoofd was verdwenen, zag ik de massa onder de boog door lopen, op een punt zelfs schuifelen, zoveel volk was er. Een deel hield meteen een plaspauze in de struiken. Ik snap vanwaar het woord erehaag komt. Een ander deel ging achter het Rode Kruishuisje hurken. Vrouwen of mannen met the shits, het was vanop die hoogte niet altijd even goed waar te nemen.

We hebben 1 kilometer afgelegd. Van de finish naar de StuBru-stek op de 19e kilometer alwaar Steven Lemmens ten dans speelde. Onderweg mensen zien afzien, oude, jonge, mannen, vrouwen, kinderen, mensen in een rolstoel, zelfs een blinde vrouw. High van de adrenaline of met het zuur in de benen. Bekende gezichten* renden ons voorbij en we moedigden hen luidkeels aan.

Read even more! »

Spit out in Fotografie, Sport, Werk | Tagged , , , | 1 Spitball

here. now.

Zit ik fysiek op kantoor, zit mijn hoofd al bij mijn avondwandeling.
Lig ik ‘s morgens in bed, met piepoogjes en een stinkadem, zit ik al te denken wat ik zo meteen ga eten.
Geniet ik met mijn beste vriendin van een glaasje wijn op een zonnig terras, verzucht ik innerlijk al dat het morgen weer vroeg dag is en wou ik dat dit moment kon blijven duren.

Overal, maar niet hier.

Rewind. Edit.

Zit ik fysiek op kantoor, zit mijn hoofd bezig met bits, bytes, letters en cijfers. Gefocust. Lekker doorwerken.
Lig ik ‘s morgens in bed, met zandresten in mijn ogen en wilde krullen in mijn haar, rek ik me lekker uit en geniet ik van de zon die door de gordijnen naar binnen schijnt.
Geniet ik met mijn beste vriendin van een glaasje wijn op een zonnig terras, geniet ik met mijn beste vriendin van een glaasje wijn op een zonnig terras.

Vaker hier.
Ik probeer het.

be here now. (by Jason Permenter)

In het moment aanwezig zijn, is voor mij veel bevredigender dan de hele tijd mijn aandacht te verdelen over uiteenlopende to do’s of met mijn gevoel elders te zijn. Ik voel me meer één geheel, met mijn volledige aandacht gericht op wat ik ervaar en waarneem. Ik heb dat heel duidelijk met een aantal zaken: koken, fotograferen, vrijen en vogelkijken. Passies dus.

Read even more! »

Spit out in vrienden, Werk, Zelf | 12 Comments

you are here

6 maanden geleden
182 dagen geleden
4 368 uren geleden
262 080 minuten geleden
15 724 800 seconden geleden

heb ik een stap in een onbekende richting gezet

6 maanden later
182 dagen later
4 368 uren later
262 080 minuten later
15 724 800 seconden later

heb ik er geen seconde spijt van gehad

Spit out in Werk, Zelf | Tagged , | 2 Comments

So here we are again

Dus. Gestopt. Met werken.

Wat is je nieuwe job?

Wel. Ik heb geen andere job. Ik ben opgestapt om een aantal redenen, en jobinhoud was er een van: de richting waar mijn werk uitging, voelde voor mij niet meer juist. Dan hoor je plots die stem ‘Ik wil iets anders’. Wat, dat weet ik nog niet. Daar ben ik nog niet achtergekomen.

Ik had geen zin op mijn werk te blijven en ondertussen te

Spit out in LamAvonturen, Werk | Tagged | 45 Comments

Kiezen

Gisteren was mijn laatste werkdag. Aangezien ik niet geloof in sentiment, ben ik heel erg laconiek het gebouw uitgewandeld over de middag, toen het merendeel van mijn collega’s aan het lunchen was.

Het is heel eenvoudig: Vlaanderen is een scheet groot, het media-en onlinewereldje een schotelvod groot, there’s something called the internet, dus als we elkaar willen terugzien, dan zien we elkaar terug. Simple comme bonjour. Soms helpt afstand zelf: distance makes the heart grow fonder, yes indeed.

Dit wil niet zeggen dat ik hen niet ga missen. Zij, die mensen die mij iedere dag weer deden lachen, het bloed vanonder mijn nagels haalden, hun eigenheden hadden. Het geslurp, het geslof, het gegiechel, het geklets bij het koffiemasjien, de meetings waar er wel eens gezeverd werd, de verhitte discussies, de passie.

Read even more! »

Spit out in Kwispelen, Werk | 18 Comments

Swedish Greys - a WordPress theme from Nordic Themepark.