Wie ben ik…
Een existentiële vraag die wel vaker in mijn brein opduikt. Ik kan op zoek gaan naar het antwoord bij mezelf, maar het is soms interessanter dat aan anderen te vragen. Een deel van je persoonlijkheid wordt immers gedefinieerd door je omgeving en door de indruk die anderen van je krijgen. Of zoals Louise ooit zei: Je bent drie personen: de persoon die je bent, die je denkt te zijn en die anderen denken dat je bent.
Dus.
Wie ben ik… volgens jou…
Ik kan de straat oprennen en Jan met de pet vragen wie ik ben volgens hem, maar dan bestaat de kans dat ik naar de K13 wordt verscheept. Handig voor tijdelijk onderdak hoor ik sommigen denken, maar toch liever niet. We vragen het dus niet aan wildvreemden op straat. Dan lijkt de volgende stap me een makkie: we vragen het aan wildvreemden op het internet!
Dus.
Wie ben ik… volgens het internet…
Voor u de boog boven uw oog fronst en een sceptische ‘hrmpf’ uit uw mondhoek ontsnapt, bedenk dat dit al wordt gedaan. Iedere dag opnieuw door honderdduizenden mensen. Iedere dag, overal ter wereld gebruiken mensen hun vingers om zichzelf te googlen. Kom nu niet af met ‘ik heb mezelf nog nooit gegoogled’ want ik geloof u niet. Iedereen heeft zichzelf al gegoogled.
Google geeft me een saaie reeks blauwe links waar ik zelf in moet graven. Er is echter een veel betere en mooiere manier: Personas, een kunstproject dat je toont hoe het internet jou ziet. Je geeft je naam in, de site schuimt het internet af op zoek naar vermeldingen en scant in een adem de context errond. Alle gevonden data wordt gevisualiseerd om uiteindelijk tot een online identiteitsbalk te komen. De gekleurde onderdelen geven de context weer waarin je naam opdook.
Dit is de mijne:
De meest frappante resultaten waren illegal en accident. Het kan kloppen: tot voor kort was het illegaal lama’s te houden als huisdier (zie ook domestic) en ik heb ooit mijn lever aan flarden gereden tijdens het karten (zie ook medical en medicine). Het internet weet echt àlles.
Alles en niets.
Want alles hangt namelijk af van de perceptie, de interpretatie die aan zoekresultaten gegeven wordt en de context. Illegal kan evenzeer slaan op de illegale boskap in het Amazonewoud zoals in ” La déforestation illegale près de l’Amazone” of de illegale substanties die werden aangetroffen in discotheek L’Amazone.
Het heeft me even aan het denken gezet over de waarde die ik hecht aan data op het internet. Ik ga er te vaak van uit dat wat ik terugvind een grond van waarheid bevat, zonder dat ik er noodzakelijk de context van ken, andere verbanden zie en de zaak kan interpreteren. Je kan het vergelijken met ‘ik heb het van horen zeggen’. Die mondelinge overlevering wordt terecht onderworpen aan scepticisme terwijl de waarde van wat zwart of wit op een computerscherm staat niet noodzakelijk groter is. De snelheid van de digitale overlevering is echter exponentieel groter (mede dankzij blogs en sociale netwerken waar iedereen een stem heeft) en dus potentieel gevaarlijker omdat context en interpretatie sneller verloren kunnen gaan. Een kritische blik is dus nodig.
Zoals gezegd: “Alles wat hier staat is fictie en ook realiteit.”
U mag die wenkbrauw terug fronsen.
