Category: Sport

Na een lange en koude winterslaap is het tijd die lagen kleren af te stropen en kijken naar de ravage.


Het verdict:
Isolerende vetlaag tussen knieën en solar plexus: check.
Zwembandje: check.
Reservekin: check (2).
Conditie: -5. Of is het normaal na drie rondjes trappen even op adem te moeten komen. Ik dacht het niet.


Pakweg tien jaar geleden, toen ik nog een ranke hinde was (hey, it’s my fantasy!), ging dat wintervet er even makkelijk weer af als dat er was bijgekomen en was mijn conditie als vanzelf weer de oude na wat gefiets en gedans. Of zo lijkt het toch.


Deze keer weet ik dat de vlieger niet zal opgaan, of misschien wel een beetje opgaan om vervolgens terug ter aarde neer te storten wegens te zwaar geladen. Het is tijd voor actie! Niet om te voldoen aan een schoonheidsideaal, maar vooral om mezelf wat fitter te voelen in een wat strakker lijf. Om zonder problemen trappen op te vliegen of een paar baantjes te trekken in een zwembad.


Actie dus. Hoe pak je het wegwerken van die extra pondjes nu praktisch aan? Eerst eens kijken naar de oorzaken.
Ten eerste is mijn eetpatroon te ongezond: veel snoepen, weinig zelf koken, vaak uit eten, te vaak een snelle hap verkiezen, regelmatig alcohol… het draagt bij tot wat extra kilo’s en wordt op den duur een slechte reflex: in plaats van water te drinken, krijg ik zin in bijvoorbeeld een Nalu wat een suikerbom is. Prima, dat is dus een kwestie van gezondere eetgewoontes te kweken. Been there, done that, can do it again: minder vlees, suikers, vetten en koolhydraten, meer water, groenten, noten, gezonde suikervervangers en kleinere porties.
Ten tweede heb ik in tegenstelling tot tien jaar geleden amper beweging: ik heb een kantoorjob, een auto en een absolute hekel aan lopen. Ik vind het saai en de pollen zijn mijn vijand. Fietsen en zwemmen ook, eerlijk gezegd. Vaarwel dromen van een Tri-City-Athlon. Fitness? Ik heb twee oude abonnementen die hier ergens liggen slingeren. Er was een patroon: er enthousiast aan beginnen met vrienden, drie keer per week gaan trainen, dan kwam er iets tussen, dan was het te mooi weer, dan had ik weer geen goesting en toen was ik plots die kaart kwijt. Groepssport? Daar zit misschien nog iets in, maar eerst moet die conditie wat beter zijn want na een opwarmrondje puffend en hijgend aan de kant staan maakt geen goede indruk. Dus, knellend schoentje gevonden: hoe zorg ik ervoor dat ik op regelmatige basis beweeg? Hoe kweek ik een bewegingsreflex?


De oplossing kwam er in de vorm van… het internet. Ziekenfonds Partena zocht namelijk bloggers om hun Beweegstudio uit te testen. Zoals te lezen stond: “Met de Beweegstudio willen we mensen door middel van “personal coaching” helpen om fitter door het leven te gaan en dit ook vol te houden. Elk op zijn/haar eigen niveau, elk volgens zijn/haar eigen doelstellingen, …”. Ha! Fitter! Volhouden! Eigen niveau! Music to my ears.


Wat betekent dat nu praktisch? Wel, ik krijg drie maanden lang een persoonlijke begeleiding van personal coach Jan om mijn doelstelling te halen: fitter zijn. Het intake moment bestond uit een kennismakingsgesprek over mijn fysieke voorgeschiedenis (ex-roker, drie jaar lang intensief bewogen, loopaversie, etc) en een reeks testen op conditie, hartslag, cholesterol, evenwicht en zulks meer.


36% Fat!


» Continue Reading…

  • Share/Bookmark

Lopen. Niet meteen iets voor mij. Met mijn korte beentjes en korte adem ga ik hoogstens voor een korte sprint.

Where is Waldo?

En toch, zondag was het de 20km van Brussel en al op de trein voelde ik plaatsvervangende adrenaline. Lopers wiebelden met hun grote kuiten en snackten al op powerbars, terwijl ik mijn vette boterkoek naar binnen werkte. Opgefokt stapte ik op de metro op weg naar het Jubelpark alwaar de start en finish elkaar ontmoetten. Ik stond bovenop de boog toen het startshot, vanop diezelfde boog, werd gegeven. Toen mijn oren ophielden te bloeden en de rook om mijn hoofd was verdwenen, zag ik de massa onder de boog door lopen, op een punt zelfs schuifelen, zoveel volk was er. Een deel hield meteen een plaspauze in de struiken. Ik snap vanwaar het woord erehaag komt. Een ander deel ging achter het Rode Kruishuisje hurken. Vrouwen of mannen met the shits, het was vanop die hoogte niet altijd even goed waar te nemen.

We hebben 1 kilometer afgelegd. Van de finish naar de StuBru-stek op de 19e kilometer alwaar Steven Lemmens ten dans speelde. Onderweg mensen zien afzien, oude, jonge, mannen, vrouwen, kinderen, mensen in een rolstoel, zelfs een blinde vrouw. High van de adrenaline of met het zuur in de benen. Bekende gezichten* renden ons voorbij en we moedigden hen luidkeels aan.

» Continue Reading…

  • Share/Bookmark

Waarom op caf

  • Share/Bookmark

Auw. Ben je lekker aan het opwarmen, beetje aan het stretchen, want straks moet je verspringen, gooit er 80 meter verder iemand een speer lichtjes uit de baan, TSJAKKA, recht in je zij.

[youtube=http://uk.youtube.com/watch?v=gq7zSlQLvmQ]

Meer op VRTnieuws: Franse verspringer Salim Sdiri krijgt speer in zij van Fin Tero Pitk

  • Share/Bookmark

Vooraf: Even benadrukken dat fitness g

  • Share/Bookmark

Basketball case

Voetbal is out. Sinds de dames in The L-Word aan de slag gingen met een bal, een paar kleine sportschoenen en vreselijk lelijke T-shirts, is basketball d

  • Share/Bookmark