#happy
Ik heb de laatste tijd opvallend veel interessante conversaties, en ook met het thuisfront: over verwachtingen, dromen, idealen, reizen, ontgoochelingen, het leven …
Ik kom mensen tegen op straat, op het strand, op de chat, in school, op onverwachte plaatsen… iedereen heeft zijn verhaal, ieder zijn reis.
Dit is mijn reis.
Ongelooflijk verrijkend.
Vier uur Spaanse les gehad. Twee uur basis alleen met Miquel: tegenwoordige tijd, regelmatige en onregelmatige werkwoorden, voltooid verleden tijd, toekomstige tijd, en conversatie.
Dan twee uur samen met een Canadese dokter les bij ik-ben-haar-naam-al-vergeten: conversatie, imperatief, wederkerige werkwoorden en nog toepassing.
Wat is het Spaanse woord voor ‘murw’?
*en ‘estudio’ het nog niet lang, want het is dus espanol
Bon, een nieuwe dag, een nieuwe staat: ik ben aangekomen in Tlaquepaque, een uitvloeisel van Guadalajara in de staat Jalisco. Vanuit Puerto Vallarta vertrekken er om het uur eersteklasbussen en ik kan u zeggen: eerste klasse it is! Vanuit de broeierige hitte stap je in een geairconditionde luxebus met dvd, ruime quasi-slaapzetels en een zeer net toilet.
De rit duurt vijf uur en je ziet het landschap zienderogen veranderen: vanuit de jungle van Nayarit rij je langs bergflanken, velden vol agave (de plant die als basis dient voor de tequila), vlaktes waar eenzame paarden staan te grazen, minilintbebouwing, slaperige nederzettingen…
Gisteren het licht gezien en er meteen ingevlogen: een mail opgeduikeld van Daylah vol tips over wat te zien valt in Mexico, keiveel tips van Mick en Wout gekregen, de Trotter ter hand genomen, en als online referenties het Mexico Reisforum, WikiTravel en wat Google te bieden had.
De voorlopige route is in grote lijnen als volgt:
Op Google Maps heb ik de locaties aangeduid die ik wil bezoeken met opmerkingen, links en ideeën. Ik moet nu nog een planning zien uit te werken: hoe lang kan/wil ik overal blijven, welke plaatsen zijn doortrekplaatsen, welke uitvalsbasissen etc etc etc.
Rondreizen zal gebeuren per bus. Er zijn naar ik lees en hoor zéér betrouwbare busverbindingen in Mexico. Ik heb momenteel iets teveel bagage mee om rond te trekken, maar ik kan wat ik niet nodig heb met DHL opsturen naar huis. Schijnt, wederom, heel erg betrouwbaar te zijn. O, en dat betekent dat de laptop niet meereist en ik dus niet meer 18u per dag online zal zijn. Dit voor alle nitwits die mij er blijven op wijzen dat ik teveel online zit: dudes, dat is hier vaak niet te doen van de hitte! Ik heb dit dorp al helemaal gezien! *gniffel* Maar goed, u had zeker een punt en dus: bewegen is de boodschap, en dan niet alleen fysiek…
Ik ga mijn plannen wijzigen. Opnieuw. Ik had reeds een ander huis besproken voor een maand, een huis waar ik alleen ging zitten, waar ik kon schrijven, alleen zijn als ik dat wou en als ik dat wou mensen kon meebrengen. Die bungalows waren me te… verplichtend: vallen de mensen tegen dan heb je ze een maand aan je – weliswaar gebruinde- been.
Maar ik voel dat langetermijn hier/ergens blijven zeer verstikkend is voor mezelf. Ten eerste: Sayulita is vergeven van de gringo’s en binnenkort is het hoogseizoen, dus alleen maar erger. Een rechtstreeks gevolg is dat de huurprijzen hier vreselijk hoog zijn. En eigenlijk ben ik al uitgekeken op Sayulita: mooi dorp, daar niet van, maar ik besef dat ik méér wil. Méér zien.
Ten tweede: lange tijd hier blijven is een commitment waar ik geen zin in heb. Ik merk dat ik patronen aan het herhalen ben van thuis: sport, internet, lezen en buiten lopen. Kan ik evengoed in Ibiza zitten (voor de zon) of thuis (als ik die patronen toch herhaal).
Dus vandaag viel het me te binnen: rondreizen is geen vlucht. Hier blijven is geen verplichting. Ik moet proberen te zien wat ik echt graag wil doen. Of ik nu in een plaats blijf, of rondtrek, mezelf heb ik toch steeds mee.