Aaaargchive for Fotografie

Dit weekend voor het eerst appeltaart gebakken. Wie mijn deliciousfeed volgt, had dat zien aankomen. Ik heb me gebaseerd op twee recepten die ik bij Bruno vond: als basisrecept de supereenvoudige appeltaart, voor de ‘vulling” de With Love Apple Pie, oorspronkelijk van Joy the Baker. Uit luiheid (een andere hoofdzonde die ik uitermate virtuoos beheers) heb ik gewoon vers kruimeldeeg uit de supermarkt gebruikt.

Daarna heb ik het ene recept half gelezen, bij het andere de prentjes gekeken, appels geschild, de schillen bijgehouden omdat ik dacht dat ik er iets mee moest doen (fout gedacht) en de deeg in een beboterde bakvorm gedaan. Appels gesneden en in een marinade van suiker, suiker, boter, kaneel, nootmuskaat en citroen gedaan. Ik heb er nog maïzena bijgekapt en dat bleek ook niet echt nodig in die fase, maar soit. Daarna heb ik de voorverwamd. Ik merkte dat ik deeg te weinig had, dan maar deeg tevoorschijn getoverd en dat platgerold met een drinkfles (mental note: ik heb een deegroller nodig). Dan moest de marinade (zonder appelen) inkoken. Oven was ondertussen al koud, dus die maar weer voorverwarmd. Appelen in de bodem geschept, beetje sap-siroop erover (ik had geroerd en dat mocht niet, maar goed) en ietsie-pietsie dun dingetje deeg erover gelegd. De hele bataclan de oven in en op een te lage temperatuur gebakken, want het was 220 ipv 200.

Dan slagroom in een kommetje gedaan en van klopterop gedaan.

Een paar uur later was het zover:

Ik heb drie stukken gegeten. Met veel room.

Zelfportret voor z52x, met als thema Gulzigheid.