Ik wist op voorhand dat alleen rondtrekken in Mexico een avontuur zou zijn. Hier rondreizen als vrouw voelt op zich niet gevaarlijk, maar ik gebruik mijn gezond verstand en probeer in iedere plaats contacten te leggen. In Sayulita kende ik Mick en Wout natuurlijk, in Tlaquepaque Cristina en Pilar plus wat mensen van de plaatselijke taalschool. Spaanse les volgen was ook een goede manier om informatie te krijgen over wat er te zien valt in de buurt. In Querétaro ga ik couchsurfen bij een Française, ook weer een snelle manier om mensen te leren kennen.
Die contacten zijn dus een manier om op sommige momenten samen leuke plaatsen te bezoeken en ook om ervaringen te delen. Puerto Vallarta, het Chapalameer, Ajijic… Heel wijs om die samen te bezoeken.
Ik heb veel andere plaatsen op mijn eentje gezien en tot nu toe was dat iedere keer leuk. In de buurt van Tlaquepaque ben ik in La Barranca gaan hiken: geen enkele toerist gezien en prachtige natuur.
Gisteren kreeg ik de kans naar een charreada te gaan. Wederom: geen enkele toerist gezien. Op een event vol Mexicaanse cowboys steek je er als blonde lama enigszins uit. Ik had dan ook snel de aandacht getrokken van Eugene, een charro die ongelooflijk gastvrij en vriendelijk was.
Hij was een heer, maar er is in ieder contact met Mexicaanse mannen een ding duidelijk: de machocultuur. Rondtrekken als vrouw alleen snappen ze helemaal niet en als er geen sprake is van een echtgenoot is dat een halve uitnodiging om te flirten of meer. Het is nog nooit lastig geweest, maar voor mij is het wennen. Wennen ook om niet te kunnen zeggen dat ik gay ben. Ik zeg hier *nooit* dat ik gay ben, want dat voelt echt niet veilig. Ik overweeg een imaginaire relatie aan te knopen met een ingebeelde man om die blik in de ogen van Mexicaanse mannen te vermijden.
» Continue Reading
Vandaag is het Blog Action Day. Thema: armoede.
Goh. Wat weet ik daarvan. Ik heb een dak boven mijn hoofd, heb kunnen sparen ten tijde van tewerkstelling en ben nu op mijn dooie gemak aan het rondreizen in Mexico. Hier, in dat land van uitersten, word ik geconfronteerd met armoede en rijkdom, zij aan zij.
In Sayulita heb ik even in een huis gewoond dat werd verhuurd door een Amerikaan. Het huis was groot en netjes. Een huis voor mij alleen. Iets verder woonde er een volledig gezin in een huis de grootte van mijn woonkamer. Een huis van ruwe stenen en golfplaat, zonder vensters maar met kleurrijke doeken voor het venstergat. Als het regende dan spoelde de straat weg. Ik heb gezien waar jeeps écht voor dienen. Niet om je kinderen van school te gaan ophalen, kleuters van de oprit te rijden of te gaan cruisen op een smetteloze asfaltbaan, neen, om in de modder een berg op te rijden met je groot en jong gezin naar je huis. Een huis met een open keuken. Geen “open keuken met kookeiland”-keuken, maar “open keuken, ik zit aan tafel en kijk in de jungle want we hebben maar drie muren”-keuken. Vanuit die keuken zie je de villa’s op de bergflank staan. Die villa’s langs échte straten.
Verwarrend.
Het is verwarrend in dit land te reizen, contacten te leggen, te praten met locals, vrienden te maken, hier te leven, voor 5 peso op straat te eten, gelukkige en ongelukkige mensen zonder bezittingen te zien en ondertussen ook de internationale en Vlaamse kranten, media en sociale netwerken te volgen. Het zijn andere begrippen en waarden. “Mijn internet is traag, mijn aandeel is 100 euro in waarde gedaald, de slager had geen chateaubriand maar enkel steak, het regent, Wendy van Wanten klaagt een magazine aan, deze blogger krijgt wel een gsm/pak chocolade/ruitenwisser en ik niet, de zon schijnt in mijn ogen, de trein heeft 5 minuten vertraging, er is niets op de tv.”
» Continue Reading
Van eind september tot midden november 2008, 56 dagen lang, ben ik door Mexico gereisd. Mijn route heeft nooit echt vastgelegen, maar werd wel hier bijgehouden, dankzij het handige Google Maps. Ik ben eens ter plaatse gebleven, dan eens doorgereisd. Het was een geweldige ervaring. Ik heb er intens veel geschreven en passioneel gefotografeerd.
Sinds eind september reis ik door Mexico, van west naar oost. Mijn route ligt lag in grote lijnen vast, maar verandert naarmate ik tips krijg van locals, bijlees en opzoek. is ondertussen omgegooid.
Dit is de voorlopige route, aangeduid op Google Maps. Er staat hier en daar commentaar of een bedenking bij. Klik op de kaart om de route op Google Maps te volgen.
Dit waren de opeenvolgende etappes:
- Cancun (stopover)
done: 20/09/2008
Verblijf: B&B van Alejandro
.
Blogposts Cancun
Foto’s Cancun
.
- Sayulita
done: 21/09 – 06/10/2008
Verblijf week 1: bij Mick & Wout
Verblijf week 2: Casa Solana
Bezocht: Puerto Vallarta, Tépic en Bucerias.
.
Blogposts Sayulita
Foto’s Sayulita
Foto’s Puerto Vallarta
.
- Tlaquepaque
done: ma 6/10/2008 – vr 17/10/2008
Verblijf: Casa de Los Abuelos, huiseigenares Cristina Cortez
Bezocht: Guadalajara, La Barranca, Chapalameer, Ajijic, Tlaquepaque
.
Blogposts Tlaquepaque
Foto’s Tlaquepaque
Foto’s La Barranca
Foto’s Ajijic
Foto’s Guadalajara
.
- Querétaro
done : vr 17/10/2008 – woe 22/10/2008
Verblijf: couchsurfing bij Laurence
Bezocht: San Miguel de Allende, Mineral de Pozos
.
Blogposts Querétaro
Foto’s Querétaro
Foto’s Mineral de Pozos
Foto’s San Miguel Allende
.
- San Luis Potosi
Sudden change of plan: naar het noorden om de woestijn in te gaan. San Luis Potosi is de transit.
Done: woe 22/10/2008 – vr 24/10/2008
Verblijf: couchsurfing bij Daniel und Yala
.
Blogposts San Luis Potosi
Foto’s: geen
.
- Real de Catorce
Spookstad (met toeristen) op een hoogte van 2.743 meter, aan de rand van de woestijn
Done: vr 24/10/2008 – zo 26/10/2008
Verblijf: Hotel Corral Del Conde
.
Blogposts Real de Catorce
Foto’s Real de Catorce
.
- Zacatecas
Verder naar het noorden: prachtige stad, maar plots berekoud.
Done: zo 26/10/2008 – woe 29/10/2008
Verblijf: couchsurfing bij Juan Pablo
.
Blogposts Zacatecas
Foto’s Zacatecas
.
- Querétaro
Aangezien ik er wat mensen heb leren kennen, ben ik er met veel plezier teruggegaan op weg naar Tlaquepaque.
Done: woe 29/10/2008 – vr 31/10/2008
Verblijf: couchsurfing bij Laurence
.
Blogposts Querétaro
Foto’s Querétaro
.
- Tlaquepaque
Done: vr 31/10/2008 – vr 7/11/2008
Verblijf: Casa de Los Abuelos, huiseigenares Cristina Cortez, samen met Mick en Wout
Blogposts Tlaquepaque
Foto’s Tlaquepaque
.
- Chicxulub
Een week strandvakantie samen met Mick en Wout
Done: vr 7/11/2008 – do 13/11/2008
Verblijf: Agua Azul
.
Blogposts Chicxulub
Foto’s Chicxulub
.
- Cancun
Eindbestemming
Done: do 13/11/2008 – vr 14/11/2008
Verblijf: B&B van Alejandro
.
vr 14 september: terugvlucht naar België
zat 15 september (6u30): landing ZaventemBlogposts Cancun
Foto’s Cancun
Deze plaatsen waren mogelijke bestemmingen, maar die heb ik niet gehaald. There’s always a next time:
- Morelia / Janitzio / Pátzcuaro
Doel:
Vlinderreservaat in de buurt van Morelia eind oktober
Dios de los Muertes meemaken in Pátzcuaro (1/2 november)
.
- Mexico City
Nog op zoek naar een goed adres. Het zal couchsurfing moeten worden denk ik, want alleen in DF zie ik niet meteen zitten.
.
- Teotichuacan
.
- Cuernanaca
.
- Taxco
.
- Veracruz
.
- Oaxaca / Huatulco
.
- Villahermosa
.
- San Christobal
.
- Palenque
.
- Yaxchilán
.
- Chichen-Itza
.
- Tulum.
Alle Mexicofoto’s op Flickr.
Alle tips, bedenkingen, ervaringen zijn meer dan welkom.
Dit is nu zowat mijn vierde dag in Tlaquepaque. Deze plaats was vroeger een aparte stad, maar werd in de loop der jaren opgeslorpt door Guadalajara, de tweede grootste stad van Mexico, na Mexico City.
Mocht je van plan zijn naar Guadalajara te reizen en een paar dagen in de buurt te blijven hangen (er is genoeg te bezoeken), dan kan ik je aanraden in Tlaquepaque te verblijven. Het ligt maar op een halfuurtje van Guadalajara, heeft een aantal pitoreske plaatsen, genoeg ‘toeristische’ faciliteiten zonder de overrompelende drukte van een grote stad. Er zijn leuke winkels, een paar kerken, eetstalletjes, cafés en bars.
Wat ik heel erg leuk vond was na een drukke dag (4 uur Spaanse les plus bvb een bezoek aan Guadalajara) thuiskomen in de rust van Tlaquepaque en dan vooral de rust van ‘Casa de los Abuelos’, of ‘Het huis van de grootouders’, een zalig huis dat verhuurd wordt door Cristina Cortes, een ronduit schitterende Mexicaanse dame. Ze verhuurt twee ‘appartementen’ die uitkijken op een binnenplaats, waar een limoenboom een kolonie kolibri’s herbergt. Achteraan bevindt zich een uitgestrekte en rustige tuin. De binnenplaats is privé en aangezien ik momenteel de enige huurder ben, kan ik hier bij wijze van spreken in mijne bloten zitten.
» Continue Reading
Ik ga mijn plannen wijzigen. Opnieuw. Ik had reeds een ander huis besproken voor een maand, een huis waar ik alleen ging zitten, waar ik kon schrijven, alleen zijn als ik dat wou en als ik dat wou mensen kon meebrengen. Die bungalows waren me te… verplichtend: vallen de mensen tegen dan heb je ze een maand aan je – weliswaar gebruinde- been.
Maar ik voel dat langetermijn hier/ergens blijven zeer verstikkend is voor mezelf. Ten eerste: Sayulita is vergeven van de gringo’s en binnenkort is het hoogseizoen, dus alleen maar erger. Een rechtstreeks gevolg is dat de huurprijzen hier vreselijk hoog zijn. En eigenlijk ben ik al uitgekeken op Sayulita: mooi dorp, daar niet van, maar ik besef dat ik méér wil. Méér zien.
Ten tweede: lange tijd hier blijven is een commitment waar ik geen zin in heb. Ik merk dat ik patronen aan het herhalen ben van thuis: sport, internet, lezen en buiten lopen. Kan ik evengoed in Ibiza zitten (voor de zon) of thuis (als ik die patronen toch herhaal).
Dus vandaag viel het me te binnen: rondreizen is geen vlucht. Hier blijven is geen verplichting. Ik moet proberen te zien wat ik echt graag wil doen. Of ik nu in een plaats blijf, of rondtrek, mezelf heb ik toch steeds mee.
» Continue Reading
