#happy
Ik ben nu al 35 dagen aan het trekken met af en toe een stationaire fase. Het is leuk, geestesverruimend, ik zit voortdurend in een aangenaam klimaat, ik kom interessante mensen tegen, ik beleef een waar avontuur, al wat je wilt, maar ik ben het vandaag beu. B-E-U.
Ik ben nu al 35 dagen aan het trekken met af en toe een stationaire fase. Het is leuk, geestesverruimend, ik zit voortdurend in een aangenaam klimaat, ik kom interessante mensen tegen, ik beleef een waar avontuur, al wat je wilt, maar ik ben het vandaag beu. B-E-U.
Hoog tussen de bergen ligt een dorpje dat je met een klein busje kunt bereiken, San Real de Catorce. Op 2700 meter hoogte zie je om je heen bergen, stenen huisjes, indianen en charro’s. ’s Morgens word je wakker van de mussen (die zijn naar hier geëmigreerd uit Europa vermoed ik), kerkklokken, kraaiende hanen en balkende ezels.
Om de vier uur stopt het busje dat een lading Mexicanen loslaat en soms een enkele verdwaalde peyotetoerist. Ze komen de steile straat opgewandeld en gaan meteen de kerk in. Onderweg proberen verkopers hun lucky charms, rozenkransen en kaarsen te slijten.
Vandaag ga ik een rit te paard proberen te versieren om zo naar een aantal mooie plekken in de buurt te gaan. Te voet rondtrekken is geen optie: ik moet al vijf minuten rusten als ik 500 meter wandel op een lichte helling. Hoogtestage voor sommigen, afzien voor anderen.
Zo hoog betekent ook koudere temperaturen. Twee truien ’s morgens en ’s avonds, twee dekens ’s nachts. Te bedenken dat ik 30 dagen geleden mij zwetend als een walrus voortsleepte door de jungle en verkoeling zocht in een lauwe oceaan. Misschien moet ik straks een muts kopen, zo eentje waar ik mijn lamaoortjes kan doorsteken.
Gisteren naar Pozos geweest, een dorp naast een verlaten mijnstad. Geen tumbleweed, maar wel totaal andere vegetatie.: cactussen, lage struiken en vrolijke bloemetjes op een droge grond. De mooiste zonsondergang ooit gezien.
Van eind september tot midden november 2008, 56 dagen lang, ben ik door Mexico gereisd. Mijn route heeft nooit echt vastgelegen, maar werd wel hier bijgehouden, dankzij het handige Google Maps. Ik ben eens ter plaatse gebleven, dan eens doorgereisd. Het was een geweldige ervaring. Ik heb er intens veel geschreven en passioneel gefotografeerd.
Sinds eind september reis ik door Mexico, van west naar oost. Mijn route ligt lag in grote lijnen vast, maar verandert naarmate ik tips krijg van locals, bijlees en opzoek. is ondertussen omgegooid.
Dit is de voorlopige route, aangeduid op Google Maps. Er staat hier en daar commentaar of een bedenking bij. Klik op de kaart om de route op Google Maps te volgen.
Dit waren de opeenvolgende etappes:
Deze plaatsen waren mogelijke bestemmingen, maar die heb ik niet gehaald. There’s always a next time:
Alle Mexicofoto’s op Flickr.
Alle tips, bedenkingen, ervaringen zijn meer dan welkom.