Ik val uit elkaar. Desintegratie. Heel langzaam komen er stukjes los die naar beneden dwarrelen.
Mijn samenhang is zoek, mijn richting onduidelijk en mijn focus wazig.
Raap ik de stukjes terug op en kleef ik ze vast of is zwalp ik lichter verder om nooit meer om te kijken.
(hug)
Herfst. Komt allemaal goed.
Dat is wat geluk met je kan doen: het verplicht je om de onnodige balast van jaren van je af te schudden en de essentie over te houden. Geniet van dit proces, je zal er door groeien