Vrijdag bij De Post. “Aangetekend versturen, alstublieft”, zei ik terwijl ik de brief omhoogstak. De plakker werd geplakt, het geld overhandigd en het bewijs ontvangen.
Ik liet een last achter aan het loket en nam kriebels mee naar buiten.
Vanaf 30 september woon ik niet meer waar mijn bed nu staat.
Exact drie maanden tijd om een huis te vinden.
Er is geen weg terug.
Godzijdank.