Zit ik fysiek op kantoor, zit mijn hoofd al bij mijn avondwandeling.
Lig ik ‘s morgens in bed, met piepoogjes en een stinkadem, zit ik al te denken wat ik zo meteen ga eten.
Geniet ik met mijn beste vriendin van een glaasje wijn op een zonnig terras, verzucht ik innerlijk al dat het morgen weer vroeg dag is en wou ik dat dit moment kon blijven duren.
Overal, maar niet hier.
Rewind. Edit.
Zit ik fysiek op kantoor, zit mijn hoofd bezig met bits, bytes, letters en cijfers. Gefocust. Lekker doorwerken.
Lig ik ‘s morgens in bed, met zandresten in mijn ogen en wilde krullen in mijn haar, rek ik me lekker uit en geniet ik van de zon die door de gordijnen naar binnen schijnt.
Geniet ik met mijn beste vriendin van een glaasje wijn op een zonnig terras, geniet ik met mijn beste vriendin van een glaasje wijn op een zonnig terras.
Vaker hier.
Ik probeer het.
In het moment aanwezig zijn, is voor mij veel bevredigender dan de hele tijd mijn aandacht te verdelen over uiteenlopende to do’s of met mijn gevoel elders te zijn. Ik voel me meer één geheel, met mijn volledige aandacht gericht op wat ik ervaar en waarneem. Ik heb dat heel duidelijk met een aantal zaken: koken, fotograferen, vrijen en vogelkijken. Passies dus.
Ik probeer die lijn nu door te trekken in alles wat ik doe.
Zeg ik, terwijl ik met de laptop op schoot zit te tikken, de televisie opstaat, het vaatwasmachine half uitgeladen staat, ik de stofzuiger drie uur geleden al heb klaargezet en eigenlijk al denk aan wat ik de rest van de week moet doen.
Ik zei dat ik het probeerde. Niet dat het gemakkelijk was.