Zit ik fysiek op kantoor, zit mijn hoofd al bij mijn avondwandeling.
Lig ik ’s morgens in bed, met piepoogjes en een stinkadem, zit ik al te denken wat ik zo meteen ga eten.
Geniet ik met mijn beste vriendin van een glaasje wijn op een zonnig terras, verzucht ik innerlijk al dat het morgen weer vroeg dag is en wou ik dat dit moment kon blijven duren.
Overal, maar niet hier.
Rewind. Edit.
Zit ik fysiek op kantoor, zit mijn hoofd bezig met bits, bytes, letters en cijfers. Gefocust. Lekker doorwerken.
Lig ik ’s morgens in bed, met zandresten in mijn ogen en wilde krullen in mijn haar, rek ik me lekker uit en geniet ik van de zon die door de gordijnen naar binnen schijnt.
Geniet ik met mijn beste vriendin van een glaasje wijn op een zonnig terras, geniet ik met mijn beste vriendin van een glaasje wijn op een zonnig terras.
Vaker hier.
Ik probeer het.
In het moment aanwezig zijn, is voor mij veel bevredigender dan de hele tijd mijn aandacht te verdelen over uiteenlopende to do’s of met mijn gevoel elders te zijn. Ik voel me meer één geheel, met mijn volledige aandacht gericht op wat ik ervaar en waarneem. Ik heb dat heel duidelijk met een aantal zaken: koken, fotograferen, vrijen en vogelkijken. Passies dus.
Ik probeer die lijn nu door te trekken in alles wat ik doe.
Zeg ik, terwijl ik met de laptop op schoot zit te tikken, de televisie opstaat, het vaatwasmachine half uitgeladen staat, ik de stofzuiger drie uur geleden al heb klaargezet en eigenlijk al denk aan wat ik de rest van de week moet doen.
Ik zei dat ik het probeerde. Niet dat het gemakkelijk was.
Ik herken dit.
Bij mij.
En bij jou.
Succes ermee.
Zou het de leeftjd zijn?
Herkenbaar.
(en er ligt nog veel meer op mijn lippen, maar ik vind nu even de woorden niet)
De leeftijd
heel herkenbaar
Eat when you are eating. Watch TV when you are watching TV. Do the dishes when you are doing the dishes.
Don’t eat whilst thinking about the dishes and watching the telly.
Your body *will* appreciate it.
Maar ja, ik pleit zelf schuldig; en steek het op “the always-on” mentaliteit/way of life.
Hm, leeftijd én het feit dat woorden als ‘mindfulness’ nu in zijn vermoed ik. Niet dat het nieuwe begrippen zijn, maar we hebben het nu misschien wat moeilijker door wat jij zegt Bramus!, de always-on mentaliteit. Ik denk dat je zelf die keuze moet maken. Dat begint bij bewustwording.
Wat je zei van de vaat, roept bij mij een artikel op net daarover maar al sla je me dood, ik weet niet meer waar ik het gezien heb. Was waarschijnlijk niet aan het opletten. Moeha.
Multitasken, twitteren, surfen, … zal wel niet helpen, maar als je bedenkt dat vipassana door Mr Buddha himself werd ontdekt, om 2500 jaar later omgedoopt te worden tot mindfulness en co. dan is het duidelijk dat de “monkey mind” niet enkel van deze tijd en plaats is.
tijd voor een cursuske mindfulness, maske!
Tiens W, de manier waarop je dat zegt… dat lijkt me wat raar. Alsof een cursuske mindfulness van een week of zes dat gaat oplossen. Het is wat overhyped imho dat mindfulnessgedoe, terwijl de idee erachter zeer waardevol is.
Ik weet wat ik moet doen, ik lees er genoeg over. Ook hoe ik het moet doen, kan ik in grote mate inschatten. Het gaat om het doen zelf, het bewustzijn aanwakkeren en de juiste manieren te vinden voor mijzelf.
Het viel me op dat ik er nu meer nood aan had om te foccusen en singletasken.
Mindfulness: been there, done that. Mindfulness ‘cursus’ is een start, niet meer dan dat. Die 8 weken confronteren je vooral met je multitask-beestje. Wat je daarna doet hangt puur van jezelf af.
Mm, heeft niets met de leeftijd te maken. Niet dat je zoveel ouder bent dan mij
Maar toch, ik herken dit ook. En meer dan een beetje zelfs.