De post komt niet aan in Mexico, maar virtuele stokjes wel.
Zes dingen die je niet wist over mij en terecht.
- ik heb welgeteld 1 dag bij de scouts gezeten. “dat volstaat,” zei ik op 6-jarige leeftijd.
- ik ben een enige lama. “dat volstaat,” zei de lamamama.
- ik denk zowat iedere week aan mijn oma, die 8 jaar geleden het tijdelijke met het eeuwige verwisselde. ik mis haar, maar word nooit triest als ik aan haar denk omdat ik me haar herinner als een grappige, moedige en fijne vrouw.
- ik ben enorm verlegen, en dat wordt vaak verward met arrogantie.
- ik ben veel te gevoelig maar hou dat afgeschermd.
- ik ben in se een heel erg gelukkige en tevreden lama.
Zes bloggers die ik wil taggen? Soms is stokjes gooien meer een vloek dan een zegen. Ik zal er eentje gooien, naar een blogger die hier om god weet welke reden ooit gelinkt wou worden:
Boskabout, it’s all yours!
Behalve nummertje 2 herken ik dit alles wel. Vooral 4 en 5. Mijn scherm is iets minder hoog dan dat van u. Dus ge moet niet vragen wat er nog allemaal achter zit.
Lama, wij zouden toch nog eens dringend iets moeten gaan drinken
Waar spreken we af? Vijfde golf links?
Kus
Thanks!
Ik denk ook nog vaak aan mijn oma. Omdat ze altijd gekke plezante rare dingen deed. Versieringen maken door lege okkernotenhelften tegen elkaar te plakken met een lint ertussen. Op de koer mensen doen verschieten met een dode muis die uit het holletje van een mergpijp piepte. Een bureaustoel op wieltjes waarvan de leuning afgebroken was: dat was geweldig speelgoed. Een metalen plateau vol kaarsen in alle kleuren van de regenboog, en daar mochten wij als kind mee spelen, terwijl je als kind eigenlijk altijd je fikken ver van vuur moest afhouden. Of kaart spelen en als ‘t gedaan was vier boeken kaarten los door de keuken gooien zodat de vloer bezaaid was met schoppen, klaveren, harten en ruiten… ‘t Kleine broertje in een kartonnen doos zetten en rondschuiven op de gladde vloer. Schaterlachen!
Ze is er al vijftien jaar niet meer. Maar voor mij is ze er nog wel, omdat ik nog vaak aan haar denk. De herinneringen levend houden en een beetje leven zoals zij dat deed.
Jij verlegen? ‘k Vond je vooral heel erg lief!
sweet indeed!
@ tantieris: una cerveza a la playa!
@ boskabout: een kaboutermuts is gauw gevuld
@ liza: heel herkenbaar. wat mij blij maakt is dat ze mijn leven met vreugde vult zelfs na het hare
@ chateaubrys: kijk, d
Tsja, zo kennen wij onze lama!
Zelf ben ik al lang niet verlegen meer, maar wel achter een scherm. Al laat ik dat tegenwoordig sneller zakken dan vroeger, ik laat nog steeds nauwelijks mijn gevoelens zien. Heeft niemand zaken mee, behalve Bart. En dan nog.
@gudrun dat jij niet verlegen bent, weten we allemaal
hehe
@lama leuk zo’n open post. Ik heb nooit bij de scouts gezeten. Ik vond de rokjes zo stom.
@tantieris @lamazone als jullie iets gaan drinken wil ik mee.
@Inferis @tantieris @lamazone ik ook
;o)
*hug*
nu we toch cute bezig zijn
Een hooggevoelige lama?