Gisteren naar Pozos geweest, een dorp naast een verlaten mijnstad. Geen tumbleweed, maar wel totaal andere vegetatie.: cactussen, lage struiken en vrolijke bloemetjes op een droge grond. De mooiste zonsondergang ooit gezien.
Woensdag vertrek ik niet naar het zuiden, maar naar het noorden, naar San Luis de Potosi om vandaaruit naar Real de Catorce te reizen. Het is een hele onderneming met bussen, tussenstoppen en een retestrak schema om begin november in Patzcuaro te belanden, maar ik wil de woestijn zien. Peyote, cactussen, Huicholindianen en stilte.