Yawn

De busreis van Guadalajara naar Queretaro had langer mogen duren: er was internet aan boord, broodjes en lekkere zetels. Elke reis heeft een einde en een paar uur later was ik bij Laurence, mijn gastvrouwe en in tegenstelling tot wat de naam ‘couchsurfing’ doet vermoeden, heb ik een ruime kamer met eigen badkamer. Hell yeah. Ik ben gisteren meteen de stad ingetrokken en het is hier pittoresk dat het geen naam heeft: elke foto is een postkaart. Geen foto’s die ik kan delen want ik raak niet op het internet met señor macbook en dus maak ik maar gebruik van een andere laptop, compleet met Spaans toetsenbord ¡¿ñ nog aan toe¡

Cansada, u weet ondertussen wat dat is, wel ik gisteren ook. Ik ben om 21u mijn bed ingestuikt, heb niets gehoord van de fiesta naast de deur. Wat ik wel hoorde was mijn gsm om 4 uur de la mañana, bleek dat *iemand* mijn sms noch mail gekregen had. Tjah, de communicatie hier is nemen wat je kunt krijgen. Een geruststellend gesprek en een halve buikrol later lag ik wederom in een verkwikkende coma. Ik heb de klok rond geslapen, de volle 12 uur. Ole¡

Vandaag verder de stad bezocht en het is terecht Unesco Werelderfgoed: een paar prachtige kerken gezien, ondertussen ook een huwelijk van een paar wel zeer rijke Mexicanen (Maserati-rijk) en de traditionele dans van een indianengroep. Er zijn hier op het eerste gezicht vrij veel indianen, meer dan in Jalisco of Nayarit. Er zijn ook hopen boekenwinkels¡ Ik ben er al verschillende binnengelopen om even de geur te kunnen opsnuiven, ik heb dat wel gemist. Ondertussen een tentoonstelling meegepikt in het Museum van de Kunst over stierengevechten. Ik ben er geen voorstander van, maar het was schitterend: de volledige historiek, traditie en rituelen werden uitgelegd aan de hand van kledij, attributen, schilderijen, beelden en pancartes.

Yum.

Verdere plannen zijn vaag: de stad lijkt me een goed beginpunt voor een aantal daguitstappen, maar ik heb geen zin te lang te blijven hangen. We zullen wel zien.

De route kan je nog steeds hier meevolgen.