Ik wist op voorhand dat alleen rondtrekken in Mexico een avontuur zou zijn. Hier rondreizen als vrouw voelt op zich niet gevaarlijk, maar ik gebruik mijn gezond verstand en probeer in iedere plaats contacten te leggen. In Sayulita kende ik Mick en Wout natuurlijk, in Tlaquepaque Cristina en Pilar plus wat mensen van de plaatselijke taalschool. Spaanse les volgen was ook een goede manier om informatie te krijgen over wat er te zien valt in de buurt. In Querétaro ga ik couchsurfen bij een Française, ook weer een snelle manier om mensen te leren kennen.
Die contacten zijn dus een manier om op sommige momenten samen leuke plaatsen te bezoeken en ook om ervaringen te delen. Puerto Vallarta, het Chapalameer, Ajijic… Heel wijs om die samen te bezoeken.
Ik heb veel andere plaatsen op mijn eentje gezien en tot nu toe was dat iedere keer leuk. In de buurt van Tlaquepaque ben ik in La Barranca gaan hiken: geen enkele toerist gezien en prachtige natuur.
Gisteren kreeg ik de kans naar een charreada te gaan. Wederom: geen enkele toerist gezien. Op een event vol Mexicaanse cowboys steek je er als blonde lama enigszins uit. Ik had dan ook snel de aandacht getrokken van Eugene, een charro die ongelooflijk gastvrij en vriendelijk was.
Hij was een heer, maar er is in ieder contact met Mexicaanse mannen een ding duidelijk: de machocultuur. Rondtrekken als vrouw alleen snappen ze helemaal niet en als er geen sprake is van een echtgenoot is dat een halve uitnodiging om te flirten of meer. Het is nog nooit lastig geweest, maar voor mij is het wennen. Wennen ook om niet te kunnen zeggen dat ik gay ben. Ik zeg hier *nooit* dat ik gay ben, want dat voelt echt niet veilig. Ik overweeg een imaginaire relatie aan te knopen met een ingebeelde man om die blik in de ogen van Mexicaanse mannen te vermijden.
Ik ben maar al te blij dat ik in een stad woon waar lesbiennes en homo’s openlijk gay kunnen zijn. Een stad waar je met je ‘gelijkgeslachtelijk’ lief hand in hand kunt lopen zonder aangestaard of nageroepen te worden, zonder als lesbienne gevraagd te worden of je al eens een echte man geprobeerd hebt. Er is nog steeds discriminatie tegen homo’s, lesbiennes en ook tegen vrouwen in België, maar het is een wereld van verschil met het gevoel dat ik hier krijg.
Trouwens, niet enkel het machisme ligt aan de basis van discriminatie: ook de goede oude katholieke kerk zit er voor iets tussen. Mexico is een zeer katholiek land, waar anticonceptie nog steeds taboe lijkt en vrouwen vaak met een trits kinderen aan de haard staan. Overal zie je prevelende oudjes, kruistekens die om de haverklap geslagen worden en Madonna’s in kapellekes. Dat geldt evenzeer voor een dorp met vissers en boeren zoals Sayulita als een grootstad zoals Guadalajara.
Ik denk dat het voor heel Mexico geldt, deze ietwat enge combinatie van machisme en catholicisme.
Dit is mijn eigen ondervinding, wat ik om me heen zie en wat ik links en rechts ook hoor van Mexicanen. Spreek mij vooral tegen als je er een andere mening op nahoudt, ik hou wel van wat discussie hierover.
ah begrijp ik helemaal! Ik zou ook mijn mond houden hoor…(Deed ik vaak ik Oklahoma al en hoewel daar ook veel Mexicaanse cowboys rondlopen is het er toch nog veiliger denk ik
Denkbeeldige relatie klinkt goed ^^ Even denken….
Je bent getrouwd…met….(zullen we er een aanvulspelletje van maken? ik begin!)
ok Lama is
Allemaal goed en wel, maar heb je effectief al eens een echte man geprobeerd? :p
Proficiat Inferis, de snelste en meest onge
Proficiat Inferis, je krijgt ook de titel ‘party pooper’!
nog makkelijker dan een lang verhaal waarin een imaginaire man de hoofdrol speelt, is een ring aandoen. als iemand aan wie je niet teveel uitleg wil geven, polst of je een man hebt, moet je gewoon even je ringvinger laten zien. dan gaan ze er meteen van uit dat je getrouwd bent en laten ze je hopelijk met rust. werkte bij ine en als ik me niet vergis ook bij catherine.
Het zijn niet enkel voor Holebi’s die op hun woorden moeten letten.
Ongetrouwd samenwonen en zelfs een kind hebben is in verschillende culturen een reden voor discussie en zelfs verontwaardiging. Vorig jaar in NYC mijn keuze moeten verantwoorden aan een christelijke collega van ocharme rond de dertig.
In Moslimlanden begin ik er zelfs al niet meer aan en heb ik het gewoon over mon
Voor een treurende weduwe kun je niet doorgaan zeker? ;o)
Het zit allemaal in het kopke. Bij die mensen dan, bedoel ik. Gij moogt van mij liefhebben wie en zoveel ge wilt.
Goya schreef daar iets over ongetrouwd samenwonen en hoe onacceptable dat is in conservatievere contreien. Dan ben ik toch nog blij met ons apenland.
Tip van @zabine is zeker bruikbaar. Heeft mij op reis al een paar keer uit de nood geholpen. Demonstratief met de ring spelen kan al genoeg zijn om ze af te schrikken.
Bij dat verhaal van die man hoorde natuurlijk ook een ring. De jacht is open
Kan je je maagdelijkheid niet aan