La comida esta rica!

Tot nu toe heb ik alleen maar lekker gegeten in Mexico.

In Nayarit, aan de kust, heb ik gesmuld van visfiletjes, verse guacamole, heerlijke taco’s, vers fruit en…. Pacifico en Corona.

.

In Tlaquepaque heb ik al de plaatselijke taco’s gegeten, maïs met limoen, tamales (gestoomde maïspakjes gevuld met vlees of groenten) en … Indio gedronken.

.

In Guadalajara moest ik de plaatselijke specialiteit proberen: de Torta Ahogada bij Torta Tono: je krijgt een mandje met een soort baguette gevuld met vlees of kaas. Je gaat naar een toog en voegt zelf nog ingrediënten toe: ajuin, witte kool, bonenpuree, chilisaus én verplicht: héél veel tomatensaus. Je broodje moet erin zwemmen en je moet smossen terwijl je het verorbert. Daar hoorde een mini-Estrella en dito Pacifco bij. En zoals op zovele plaatsen in Mexico waren de porties gigantisch voor een zachte prijs: minder dan 200 pesos (11 euro) voor drie man.

.

Gisteren ben ik in Tlaquepaque gaan eten, in Casa Fuerte. Het restaurant ziet er ‘typisch Mexicaans’ uit, net als de kaart. Ik ben gegaan voor de Fajita con Pollo, wat zoveel is als een stoofpotje van kip met ajuin en paprika. Je krijgt er een mandje tortilla’s bij, en guacamole, bonenpuree, salsa en cili, zodat je zelf je taco’s kunt rollen. Heerlijk. Als drank.. neen, geen cerveza deze keer, maar een margarita de tamarindo.
Duur in vergelijking met wat je op straat kan eten, maar alles samen een 9 à 10 euro. *kuch*

Ik ga niet omkomen van de honger in Mexico. Ze gaan me het vliegtuig mogen oprollen…