ch-ch-changes

Ik ga mijn plannen wijzigen. Opnieuw. Ik had reeds een ander huis besproken voor een maand, een huis waar ik alleen ging zitten, waar ik kon schrijven, alleen zijn als ik dat wou en als ik dat wou mensen kon meebrengen. Die bungalows waren me te… verplichtend: vallen de mensen tegen dan heb je ze een maand aan je – weliswaar gebruinde- been.

Maar ik voel dat langetermijn hier/ergens blijven zeer verstikkend is voor mezelf. Ten eerste: Sayulita is vergeven van de gringo’s en binnenkort is het hoogseizoen, dus alleen maar erger. Een rechtstreeks gevolg is dat de huurprijzen hier vreselijk hoog zijn. En eigenlijk ben ik al uitgekeken op Sayulita: mooi dorp, daar niet van, maar ik besef dat ik méér wil. Méér zien.

Ten tweede: lange tijd hier blijven is een commitment waar ik geen zin in heb. Ik merk dat ik patronen aan het herhalen ben van thuis: sport, internet, lezen en buiten lopen. Kan ik evengoed in Ibiza zitten (voor de zon) of thuis (als ik die patronen toch herhaal).

Dus vandaag viel het me te binnen: rondreizen is geen vlucht. Hier blijven is geen verplichting. Ik moet proberen te zien wat ik echt graag wil doen. Of ik nu in een plaats blijf, of rondtrek, mezelf heb ik toch steeds mee.

Al die angst en twijfel die ik de afgelopen dagen gevoeld heb, waren zeer nuttig.

Ik ga rondtrekken. De rest zie ik later wel.

PS ik schijt in mijn broek van de schrik hoor, maar blijkbaar denkt iedereen dat ik een stoere ben. mwoeha.