Iets wat me vreselijk stoorde in Zaventem op weg naar de US was de controle. Intieme vragen, wachten, schoenen tot twee keer toe gecontroleerd, wachten, nog eens controle, … je voelt je gewoon schuldig en wil luidop schreeuwen: “Oké, oké, ik geef het toe! Ik heb ooit eens gelachen met Geert Hoste!!”
Grapjes maken is écht not done (trust me), maar als ik deze tassen zie wil ik er meteen eentje meenemen op mijn volgende trip. Nog enkel kiezen tussen het silhouet van een pistool of dat van een mes:
Die gezichten van de security zien (terwijl ze op mijn lijf springen om me te boeien hoogstwaarschijnlijk). It would be to-ta-lly worth it.