Lamazone

Neen. En daar begin ik niet aan.

Ooit heb ik kinderen gewild, een paar jaar terug: het was een warme zomerdag en ik voelde een steek. Even snel als ze gekomen was, trok de kinderwens weer weg.

Ik ben een egoïst, ik wil mijn zin doen, ik kom op de eerste plaats. Dat zouden mijn beweegredenen kunnen zijn. Maar ook en vooral: het lijkt me verdomd moeilijk een kind op te voeden.

Het lijkt me moeilijk het juist te doen. De wereld wordt steeds kleiner, alles gaat sneller, er is steeds meer informatie,.. Hoe voed je je kind ‘juist’ op. Hoe leer je hem of haar de juiste waarden. Hoe zorg je ervoor dat dat wezen gelukkig is en zijn weg vindt.

Ik heb gezien hoe hard het is een kind alléén op te voeden; hoe een kind de aandacht van die ene ouder volledig opslorpt en de ouder dat kind centraal stelt. (Niet dat ik nu alleen ben.) Dus vraag ik me ook oprecht af hoe dat is als koppel: eerst ben je met twee, en dan is daar nummer drie. Ja, het licht in je leven, je oogappel, diegene waarvoor alles en iedereen moet wijken. In theorie toch. Is dat ook zo? Heb je nog tijd voor jezelf. Voor elkaar. Of hoeft dat niet. Ik ken ouders die geen minuut zonder hun kinderen zijn en anderen die met veel plezier hun eerstgeborene bij de grootouders laten slapen om ook eens te kunnen uitslapen. Wat zorgt voor dat verschil in aanpak. Wat is de juiste?

En werk? Ik heb vrienden die er geen problemen mee hebben een carrière te hebben en een kroost. Hoe. Doe. Je. Dat. Ik werk fulltime, volg af en toe les, ga eens wandelen met de honden, probeer het huis zo netjes mogelijk te houden maar faal daar helaas in. Ware het niet dat we met twee waren, droeg ik élke dag twee verschillende sokken. Vanwaar haal je als ouder de energie na een dag werken een klein baasje eten te geven, in bad te stoppen, hem een verhaaltje voor te lezen, en dan onder te stoppen. Daarna val je toch als een hoopje in elkaar.

Over vrienden gesproken: heb je die nog?

Ik bewonder hen, de moeders* die met een draagtas over een schouder, een peuter onder de arm, een boodschappenlijst en de sleutels in de hand tussen de crèche, het huis en het werk pendelen, alle blogposts voor Wijvenweek in de week van Wijvenweek schrijven en publiceren en geen zenuwinzinking krijgen. Ik vraag me af hoe ze het doen.

Ik vraag het me af.

Ik zie het me niet doen.

* Ik bewonder ook de vaders, maar dat is iets voor mannenweek.